Voor het eerst in de geschiedenis waren er op het Rode Plein in Moskou NAVO-troepen. Tijdens de militaire parade op 9 mei ter herdenking van de overwinning op Nazi Duitsland in 1945 vormden de oud-bondgenoten uit de Tweede Wereldoorlog – Frankrijk, de Verenigde Staten en Groot-Brittannië – deze keer een erewacht. Volgens România libera was vooral de afwezigheid van Joe Biden en prins Charles opvallend. Deze laatste was er niet vanwege de weigering van Groot-Brittannië om de luidruchtige Kremlincriticus Boris Berezovsky uit te leveren. Hij wordt verdacht van verduistering in Rusland. De Amerikaanse vice-president Biden zou de warme band met de Georgische president Mikheil Saakashvili niet hebben willen aantasten.
Gazeta Wyborcza was vooral onder de indruk van de Russische president Dmitry Medvedev “die met een zachte stem een speech gaf die een toenadering naar de wereld aangaf.” Die verandering in de Russische houding werd nog eens benadrukt door het “Ode an die Freude”, het Europese volkslied, dat aan het eind van de parade werd gespeeld. Ook aan de Russisch-Poolse band werd gewerkt. President Medvedev gaf aan zijn Poolse collega Bronisław Komorowski een nieuw pakket met Russische gegevens over het Katyń-bloedbad in 1940. Bovendien beloofde hij het rehabilitatieprobleem van de vermoorde Poolse officieren te proberen op te lossen.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.