De Spaanse premier José Luis Zapatero en de aanvoerder van de oppositiepartij Parti Popular, Mariano Rajoy, ontmoeten elkaar op 5 mei voor een topbijeenkomst “in het oog van de storm”, kopt de Spaanse krant La Vanguardia. Spanje heeft erg te lijden onder de groeiende crisis in de eurozone en maakt “een van de ergste periodes sinds zijn overgang naar democratie” door. Op 4 mei kelderden de Europese beurzen na geruchten dat “Spanje en Portugal zich richting de hel begaven”. La Vanguardia hekelt de “ “geruchtenmachine” die speelt met de objectieve zwakte van een land dat al tot over zijn oren in de schulden zit”. De Spaanse beurs sloot met een daling van 5,4 punten; een kwade Zapatero deed in Brussel een beroep op het “verangtwoordelijkheidsgevoel” van de internationale kredietbeoordelaars die overal beschuldigd worden van het creëren van instabiliteit. Hij deed de speculatie dat Spanje financiële hulp van de EU zal moeten vragen af als “ronduit idioot, een absurditeit”. “De scherpschieters willen een “Argentinisering van heel Zuid-Europa”, besluit de krant.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.