"De ontreddering van Griekenland wordt een nachtmerrie voor Europa", kopt de Franse krant Les Echos. Op 22 april kwam er twee keer slecht nieuws “waarmee de hoop op een snel financieel herstel van het land de grond in werd geboord”. Ten eerste, de aankondiging van Eurostat dat het Griekse begrotingstekort in 2009 niet 12,7% van het bbp bedroeg zoals aanvankelijk werd gedacht, maar 14%. Vervolgens stelde de kredietbeoordelaar Moody’s de beoordeling van het land naar beneden bij. Gevolg: opnieuw paniek op de markten, stijgende rente voor Griekse staatsobligaties en de devaluatie van de euro naar 1,33 dollar. “Griekenland is niet het enige land dat driegt te verdrinken in het water van de Styx”, aldus Les Echos, “maar heel Europa”. In de tussentijd boycotten de Grieken producten en artikelen van Duitse makelij, meldt de Frankfurter Allgemeine Zeitung, omdat ze de agressieve toon in de Duitse media zat zijn. In 2009 is de Duitse export naar Griekenland met 19,4%.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.