Het reddingsplan waartoe de landen van de eurozone en het IMF hebben besloten voor Griekenland om de staatsschuld te verlichten is slechts uitstel van executie voor Athene en de euro, meent The Economist. “De vooruitzichten op middellange termijn voor de Griekse schuld zijn heel wat somberder dan de regering in Athene en de EU willen toegeven”, aldus dit weekblad. Volgens diens berekeningen zal “Griekenland leningen nodig hebben met langere looptijden of zijn schuld moeten herstructureren, zelfs met belastingmaatregelen ter hoogte van 10% van het BBP”. En dat is nog het meest optimistische scenario, aldus The Economist. De drie komende jaren zullen cruciaal zijn voor Athene, maar ook voor “de andere kwetsbare economiën van de eurozone”: Portugal, Spanje en Italië. Zij moeten de “komende jaren gebruiken om de markten ervan te overtuigen dat ze niet als Griekenland zijn” en de nodige hervormingen doorvoeren. “Noch de EU, noch het IMF kunnen het zich veroorloven” om hen te redden.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.