“Negentig minuten die Groot-Brittannië kunnen veranderen”, kopt The Independent. De krant doelt op het allereerste verkiezingsdebat dat live uitgezonden zal worden op 15 april en waarvoor de drie voornaamste Britse politieke kopstukken de messen slijpen. Er wordt veel aandacht geschonken aan het debat tussen Gordon Brown (Labour) en David Cameron (conservatieven), maar The Independent denkt dat ook Nick Clegg (Liberaal-democraten) een “ongeëvenaarde kans” heeft gekregen om “een zeer groot publiek te bereiken”. De liberaal-democraten hebben nu slechts 63 van de 646 zetels op Westminster.
Maar volgens een recente peiling van The Times zouden de Tories op 6 mei slechts 3% procentpunten méér zetels bemachtigen dan Labour (36%). Daardoor zouden de liberaal-democraten wel eens 21% van de stemmen kunnen krijgen als geen van beide partijen een duidelijke meerderheid heeft. “Een hung parliament… kom maar op” schrijft The Independent. (Een “hung parliament is de naam voor een parlement waar geen duidelijke meerderheid is). De krant pleit voor een hervorming van het “first-past-the-post” stelsel (een meerderheidsstelsel met enkelvoudige districten). Met het huidige stelsel maken de liberaal-democraten slechts kans op de helft van het aantal zetels dat ze bij evenredige vertegenwoordiging zouden hebben.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.