Op 30 maart is de Ierse regering aan het grootste financiële gokspel begonnen dat ooit door een regering is gespeeld, meldt de Irish Examiner. Dedoor de overheid opgezette bank NAMA (National Asset Management Agency) zal binnenkort beginnen met het opkopen van “toxic [slechte] leningen” die door de Ierse banksector waren uitgegeven aan onroerendgoedbedrijven die aan het begin van de economische crisis in 2007 kopje onder waren gegaan. De totale kosten van het reddingsplan voor de banken worden geschat op € 27 miljard. Hiermee wordt de Ierse staat, geholpen door de belastingbetalers, de grootste onroerend goedeigenaar ter wereld. De minister van Financiën, Brian Lenihan, heeft gezegd het nu “alles of niets” zal zijn. De regering rekent op een eventueel economisch herstel, waardoor ze een gedeelte of alles van de schulden die ze overneemt terug zal kunnen vorderen. “Vandaag is de belangrijkste dag in de economische geschiedenis van het land”, volgens een columnist van de Irish Times. “En we zijn er al slaapwandelend en met open ogen ingelopen”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.