De dag na de verkiezingen wijst Le Monde de beschuldigende vinger naar de voorzitter van de Europese Commissie : hij zou mede verantwoordelijk zijn voor de lage opkomst. Brussel heeft geen passend antwoord gehad op de traumatiserende crisis. “Niet het Parlement is de schuldige maar Barroso, bij wie het aan elk politiek charisma en economische inbeeldingskracht ontbreekt”, zo schrijft dit dagblad in een hoofdartikel. De lidstaten lijken echter van plan de ambtstermijn van Barroso te verlengen. Barroso wil zo snel mogelijk de besprekingen met diens Europese Volkspartij (EVP) beginnen. De voornaamste vraag zal zijn of de voorzitter van het Europees Parlement zal worden verkozen onder het Verdrag van Nice [dat op dit moment van kracht is] of onder het Verdrag van Lissabon dat nog niet door alle lidstaten bekrachtigd is, legt Le Monde uit. Onder het Verdrag van Nice is voor de benoeming van de voorzitter slechts een meerderheidsstemming nodig in het Parlement. Onder het Verdrag van Lissabon echter is een absolute meerderheid nodig, oftewel 369 stemmen. De EVP zou gezien de verkiezingsuitslagen over 263 zetels moeten beschikken.
Europese verkiezingen
Barroso als schuldige aangewezen
9 Juni 2009
Presseurop
Le Monde
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.