"Hoever ben je bereid te gaan voor een baan?” vraagt het Roemeense dagblad Gândul zich af. Het blad vertelt het verhaal van een moeder van twee kinderen die programmeerder was bij een Roemeens filiaal van een Brits bedrijf. Op 9 maart is ze voor haar computer ingestort en sindsdien is ze in coma. Al in april 2007 was een werkneemster van Ernst & Young in Boekarest overleden aan een hartstilstand ten gevolge van ernstig overwerk. In Japan worden zulke lotgevallen sinds 1969 omschreven als “karoshi” (“dood door overwerk”). De Roemeense pers vraagt zich af of grote buitenlandse bedrijven die in Roemenië gevetsigd zijn niet teveel vergen van hun werknemers. Maar in een rondvraag geven veel werknemers aan bereid te zijn “om zoveel te werken als nodig is ik daarmee 1 500 euro per maand kan verdienen”. Meer dan de helft van de Roemenen maakt overuren uit angst hun baan te verliezen, merkt het dagblad op.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.