Het scheelde niet veel of de Libische politie had op 22 februari de Zwitserse ambassade in Tripoli bestormd toen het ultimatum van kolonel Kadhafi afliep. De leider had het gemunt op twee Zwitserse zakenmannen die zich in het gebouw verschansten, Rachid Hamdani en Max Göldi. Ze worden vervolgd wegens "illegale economische praktijken" en worden beschouwd als diplomatieke gijzelaars. Hamdani heeft Libië weten te ontsnappen maar Göldi is voor vier maanden gevangengezet nadat hij zichzelf overgaf. "Je weet wie je vrienden zijn als je ze nodig hebt", verzucht het Zwitserse dagblad Tages-Anzeiger: "Zelfs Silvio Berlusconi schijnt de Libische dictator te hebben geprobeerd tot bedaren te brengen" . Deze ‘vriendschap’ is volgens de krant strek geïnspireerd door de belangen van de Europese staten: "zij weten heel goed dat hun binnenkort hetzelfde zou kunnen overkomen". Van de weigering van Libië om visa te verlenen aan inwoners van de Schengen-landen, hebben alle Europese landen te lijden. "Als heel Europa druk uitoefent, kunnen de dingen veranderen, zelfs in Libië", concludeert de krant. De Tages-Anzeiger roept de EU dan ook op om net zo lang druk uit te blijven oefenen, totdat de tweede ‘gijzelaar’ is vrijgelaten.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.