Zo’n honderd demonstranten hebben op 9 februari hun gal gespuid voor de Italiaanse ambassade in Teheran, door stenen te gooien en leuzen als “dood aan Italië” te scanderen. De demonstratie kwam op gang na de toespraak van Silvio Berlusconi in de Israëlische Knesset, waarin hij sprak over de noodzaak om Israël te beschermen en de Iraanse oppositie te steunen. Volgens de Italiaanse krant La Stampa zijn de “verhoudingen tussen Rome en Teheran, die ooit zo goed waren dat dit de meeste rechtlijnige westerse regeringen zorgen baarde, de laatste paar dagen dramatisch bekoeld”. Na de toespraak van Berlusconi heeft de Italiaanse energiegigant ENI aangekondigd dat het geen nieuwe contracten meer zal sluiten met Iran. Italië is op dezelfde lijn gekomen als de EU wat betreft het isoleren van het regime, aldus de krant. “Voor een land dat een rol wil spelen op het internationale toneel, waren de goede verhoudingen met Teheran een ondraaglijke last”. Ook bij de Franse en Nederlandse ambassades werden protestacties gehouden.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.