"Het Westen is onverschillig geworden ten aanzien van Oekraïne", aldus het Roemeense weekblad Revista 22 vlak na de presidentsverkiezingen in deze voormalige Sovjetrepubliek. "Een paar jaar geleden werd Kiev beschouwd als een essentieel element van de Europese politieke achritectuur", aldus de commentator Alexandru Lazescu. Hij meent dat de overwinning van de pro-Russische kandidaat Viktor Janoekovitsj op het voormalige boegbeeld van de democratische opstand van 2004, Joelia Timosjenko, "het einde bezegelt van de Oranje Revolutie en de terugkeer van het land in de invloedssfeer van Moskou. De aftredende president Viktor Joesjtsjenko en zijn voormalige premier hebben er alles aan gedaan om het vertrouwen ze ondermijnen dat ze in Europa hadden verworven". Daarom "stond de uitslag van de verkiezingen al bij voorbaat vast en hebben de westerse media er zo weinig aandacht aan besteed". Het enige wat de EU kan doen, is vaststellen dat zich een "nieuw strategisch model aftekent in Zuidoost-Europa" en een nieuw beleid uitstippelen voor haar buurlanden.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.