De Britten maken zich steeds meer zorgen over de situatie waarin hun land zich verkeert, zo valt er op te maken uit de voorpagina van The Times. Volgens een recente opiniepeiling vindt 70% van de ondervraagden dat Groot-Brittannië “een gebroken land” is, en heeft "64% het gevoel dat Groot-Brittannië de verkeerde richting op gaat. 60% herkent nauwelijks het land waarin ze wonen”. Bijna de helft van de ondervraagden zegt dat ze “zouden emigreren als ze konden”. Volgens The Times is deze spiraal van pessimisme een teken van een vertrouwenscrisis. “Ten eerste is de politieke klasse in diskrediet gebracht. Het declaratieschandaal speelt hierin een centrale rol”. Bovendien zijn de kiezers cynisch geworden met betrekking tot het kapitalisme en vrezen ze hun baan te verliezen. 68% is van mening dat “mensen die eerlijk volgens de regeltjes leven, het het zwaarst te verduren hebben”. De ontevredenheid roept de beweringen van de Britse conservatieve partij op, die sinds lange tijd verkondigt dat de Labour-regering die dertien jaar lang aan de macht is geweest tot een “gebroken Groot-Brittannië” heeft geleid. De peiling laat echter ook zien dat de populariteit van Labour met twee punten is gestegen tot 30% (Tories: 40%). Een zogenaamd ‘hung parliament’ lijkt daarmee steeds waarschijnlijker te worden, dat wil zeggen dat geen enkele partij de meerderheid heeft.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.