Buitenlanders die het Britse nachtleven ontdekken, staan vaak versteld van de schaars geklede dronken jongelui die in het openbaar overgeven of midden op straat hun roes uitslapen. De Labourregering probeert deze nationale sport “binge-drinking” (excessief drinken, ook wel “comazuipen” genoemd) een halt toe te roepen. The Times meldt dat de minister van Binnenlandse Zaken Alan Johnson heeft aangekondigd dat promotieacties van pubs en discotheken “die binge-drinking aanmoedigen binnen een paar maanden verboden zullen worden”. De krant meldt dat jaarlijks 860.000 spoedopnames verband houden met overmatige alcoholconsumptie, wat de belastingbetaler uiteraard “miljarden” kost. De minister zegt dat de horeca in de toekomst “boetes tot £20.000 [€ 22.000] zullen riskeren, of een celstraf van maximaal zes maanden” als ze acties handhaven in de trant van “Drink zoveel als je kunt voor £ 10” of “Gratis drinken voor vrouwen onder de 25 jaar”. De aanscherping komt slechts een paar jaar na de liberalisering van de van oudsher strenge openingstijden in de Britse horeca, die ten doel had een vreedzamere “continentale cafécultuur” in te voeren. Maar de liberalisering heeft een drinkcultuur in de hand gewerkt en ministers leggen een verband met een toename van “alcoholgerelateerde stoornissen”. Het enige ‘goede’ nieuws voor de nachtbrakers is dat de wetgevers "geen absoluut einde zullen proberen te maken aan de “happy hours” ”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.