"Minder dan vier maanden na de ontruiming van de “jungle" zijn een paar honderd illegalen alweer teruggekeerd", kopt Le Parisien met betrekking tot het migrantenkamp in Calais. Wegens de erbarmelijke leefomstandigheden wordt er vaak over het kamp gesproken als een "jungle". Dit “kamp dat symbool staat voor de armoedige situatie waarin de migranten verkeren die een overtocht naar Engeland afwachten” telde 800 mensen toen het eind september 2009 werd gesloten maar telt nu al weer 200 à 300 immigranten – de ongeveer honderd andere immigranten die uitgewaaierd zijn in de kuststreek niet meegeteld. Humanitaire organisaties in Calais klagen dat ze door de autoriteiten in de steek zijn gelaten. “De sluiting van de ‘jungle’ was slechts een mediastunt”, aldus Jean-Pierre Leclercq, voorzitter van de non-profitorganisatie Salam. “Er is niets mee opgelost. Engeland ligt nog steeds op 32 km afstand, de mensensmokkelaars zijn nog steeds actief en de migranten hopen nog steeds op een beter leven”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.