De maat is vol. In Rosarno (in de Italiaanse regio Calabrië) zijn twee immigranten door onbekende schutters met een vuurwapen gewond geraakt. De twee werden uitgebuit als landarbeiders door de 'ndrangheta (de lokale mafia) en waren genoodzaakt om in mensonterende omstandigheden te leven. Als reactie hierop zijn honderden Afrikaanse immigranten de straat op gegaan en hebben ze hun woede de vrije loop gelaten. De gewelddadigheden leken de volgende dag onder controle, maar het protest sloeg over naar buursteden, waar immigranten demonstreerden voor de gemeenteraadsgebouwen. De gemeentes zijn onder de directe bevoegdheid van Rome gesteld omdat de lokale autoriteiten banden zouden hebben met de mafia. Terwijl lokale gezagshebbers en maatschappelijk werkers de nadruk leggen op de wrede behandeling van de landarbeiders waar de georganiseerde misdaad zich schuldig aan maakt, gebruikte de minister van Binnenlandse Zaken, Roberto Maroni de affaire voor zijn welbekende stokpaardje: hij vindt dat er “teveel immigranten” zijn en dat “door hun aanwezigheid de criminaliteit groeit”. Een columnist van Corriere della Sera, Angelo Panebianco, legt de schuld bij de groter wordende kloof tussen “uiteenlopende” standpunten over immigratie: “er is een aantal gewetenloze politici, xenofoben, liberalen, priesters die iedereen welkom heten en rechters, die allemaal druk bezig zijn wanorde te scheppen".
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.