Na 32 dagen hongerstaking op het vliegveld van Lanzarote (Canarische Eilanden) is de Saharaanse activiste Amanitou Haidar vandaag teruggekeerd naar de Westelijke Sahara, het gebied dat wordt opgeëist door Marokko en wiens wens tot autonomie in bepaalde mate wordt gesteund door Spanje. De 42-jarige Haidar was op 14 november haar eigen land uitgezet door de Marokkaanse autoriteiten wegens haar rol in de strijd voor autonomie; dankzij de bemiddeling van Frankrijk kon zij uiteindelijk haar land weer in.
Volgens El País was de terugkeer van Haidar "de enige mogelijke oplossing in deze crisis, die veroorzaakt was door een zeer onrechtvaardig besluit van de Marokkaanse regering en gezien het feit dat de samenwerking met de Spaanse regering veel vraagtekens bevat”. Met deze oplossing is “een menselijk drama voorkomen”, maar ze heeft ook “de zwakte van de verstandhouding tussen Spanje en Marokko” aan het licht gebracht. Volgens de krant heeft Marokko Haidar op een “niet te rechtvaardige” manier “gekwetst”. Ze kwam net terug van een reis naar Amerika, waar ze een prijs voor mensenrechten in ontvangst had genomen. Het incident laat zien dat “de repressie nog steeds een feit is voor de bevolking van de Westelijke Sahara”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.