Het bebloede gezicht van Silvio Berlusconi staat op bijna alle Europese voorpagina’s. Het Milaanse dagblad Il Giornale heeft de gelegenheid gegrepen op flink uit te halen naar de oppositie, die volgens het blad aanleiding heeft gegeven tot de vuistslag tegen Berlusconi, de eigenaar van deze krant. “Het anti-Berlusconi front heeft zijn eerste vruchten afgeworpen”, aldus Alessandro Sallusti. Hij voegt eraan toe dat “Geweld tegen Berlusconi niet toevallig is. Het heeft te maken met een complotstrategie van kranten, politieke partijen en onverantwoordelijke TV-programma’s”. Het blad La Repubblica, van oudsher een van de felste critici van de premier, heeft sympathie getoond, net als de meeste opppositieleden. “Vriend en vijand […] moeten solidair zijn met de premier. Berlusconi’s recht op zijn ideeën en beleid is hetzelfde als ons recht om hem te bekritiseren. Deze vrijheid heet democratie: en die moeten we verdedigen”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.