Meer dan 350.000 mensen waren van de partij op de "No-B. Day", een demonstratie waarbij het ontslag van premier Silvio Berlusconi werd geëist. De demonstratie was onder andere georganiseerd door bloggers en de partij van de voormalige aanklager Antoni di Pietro, Italia dei Valori. Het dagblad Il Fatto Quotidiano, van oudsher een felle tegenstander van Berlusconi, deed melding van de “nieuwe energie'” die de jongeren aan de dag legden die meeliepen in de demonstratie in Rome, “in de steek gelaten generaties, zonder werk of toekomstperspectieven in een land dat geregeerd wordt door verbitterde, onverschillige machthebbers”. Ook de krant Il Manifesto is deze mening toegedaan: “Een nieuwe generatie dient zich aan, die noch meedeed aan het protest in 1968 noch in de belangrijkste politieke partijen, maar die desondanks een stem wil hebben”. Il Giornale, de krant van Berlusconi, is het hier blijkbaar niet mee eens. “Ze willen hem door het stof laten gaan” en “ze zijn per ongeluk ‘picciotti’ geworden (handmangers van de mafia)”. De krant verwijst naar de uitlatingen van spijtoptant Gaspare Spatuzza, die Berlusconi er onlangs van beschuldigde het op akkoordjes te hebbben gegooid met de mafia. Volgens Il Giornale zijn de beschuldigingen van Spatuzza bedoeld om roet in het eten te gooien van het anti-mafiabeleid van de regering, die de afgelopen maanden veel mafialeiders heeft gearresteerd.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.