"Om uit de crisis te komen, is niets zo heilzaam als een anti-shock-therapie", zo schrijft Leszek Balcerowicz. Twintig jaar na de eerste vrije verkiezingen in Polen, stelt de voormalig econoom van de vakbond Solidariteit voor om de middelen te gebruiken waarmee hij de overgang van de plan- naar een markteconomie door had gevoerd aan het begin van de jaren 90, namelijk "vertrouwen en solidariteit". Dit zijn "de belangrijkste ingrediënten om de 'shock' het hoofd te bieden waar de crisis ons voor stelt”, zo zei deze voormalig minister van Financiën en oud-directeur van de Poolse centrale bank tegen het Roemeense dagblad Cotidianul. “Hebben we te maken met een wereldomvattende Solidariteit?” Vraagt Cotidianul zich af. Het dagblad herinnert ons eraan dat Polen het enige land is van de tien nieuwe toetreders in 2004, die een economische groei heeft doorgemaakt in het eerste kwartaal van 2009, te weten 0,8%.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.