"Haider-affaire compleet vastgelopen", meldt El País op zijn voorpagina. Sinds 16 november is Aminatou Haidar – een Saharaanse activiste die strijdt voor onafhankelijkheid van de Westelijke Sahara, dat officieel Marokkaans grondgebied is – in hongerstaking op het vliegveld van Lanzarote, een van de Canarische eilanden. Terug van een reis naar de Verenigde Staten, waar ze een prijs in ontvangst had genomen voor haar strijd, was ze bij aankomst op het vliegveld van Al Aioun, in de Westelijke Sahara, het land uitgezet. Daar is tevens haar Marokkaanse paspoort ingenomen. “De weigering van Rabat om de Saharaanse terug te laten keren, lokt een diplomatieke botsing uit” tussen Spanje en Marokko, aldus het Spaanse dagblad.
“Is het logisch om Marokko een vergevorderde status te geven met betrekking tot de EU terwijl het Marokkaanse politieke stelsel nauwelijks overeenkomsten vertoont met Europa als het gaat om basale waarden zoals persvrijheid of mensenrechten?” vraagt de analist Bernabé López zich af. De Marokkaanse autoriteiten zal Haidar slechts een nieuw paspoort geven als zij “de koning om vergiffenis vraagt”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.