Aleksander Kwaśniewski, de voormalige president van Polen, was een informant van de communistische geheime dienst tussen 1983 en 1989. Deze aantijgingen, die in een opinie-artikel staan van het Instituut voor Nationale Herinnering (het IPN) zijn vandaag in de hele Poolse pers voorpaginanieuws. Aleksander Kwaśniewski, die van 1995 tot 2005 de president van Polen was, was al in 2000 vrijgesproken door een rechtbank, merkt de Poolse krant Gazeta Wyborcza op, en bovendien biedt het rapport van het IPN geen nieuw bewijsmateriaal tegen hem. De auteur van het rapport, Piotr Gontarczyk (bekend wegens zijn beroemde boek over de vermeende samenwerking van Lech Wałęsa met de communistische geheime dienst) wijst er echter op dat de rechtbank niet alle omstandigheden in overweging had genomen, noch bepaalde documenten die tegenwoordig beschikbaar zijn. Zo werd er bijvoorbeeld in die tijd onterecht vanuit gegaan dat leden van de communistische partij (zoals Kwaśniewski) niet konden worden recruteerd als informatne van de geheime dienst. Maar volgens de Gazeta Wyborcza “interpreteert Gontarczyk alle omstandigheden in het nadeel van Kwaśniewski”, en schuift hij alle feiten die zijn onschuld zouden kunnen bewijzen terzijde. Kwaśniewski is de tweede Poolse president na Lech Wałęsa die ervan beschuldigd is samen te hebben gewerkt met de geheime dienst.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.