Tot op heden kon de CIA alleen illegaal Europese bankgegevens bekijken. Maar daar zal, volgens het Duitse Spiegel-Online, snel verandering in komen: “De EU zal toestaan dat de Verenigde Staten straks uitgebreid inzicht krijgt in de financiële operaties van de Europese burgers.” De CIA is sinds de aanslagen van 11 september 2001 zeer geïnteresseerd in internationale geldstromen en verkreeg tot op heden vooral zijn gegevens door zware druk uit te oefen op het in België gevestigde SWIFT. Deze leverancier van financiële diensten, waar meer dan achtduizend banken bij zijn aangesloten, verwerkt dagelijks miljoenen transacties. In de strijd tegen het terrorisme heeft de CIA miljoenen van deze gegevens gebruikt. Volgens de digitale versie van Der Spiegel heeft SWIFT destijds vestigingen in Europa opgericht, om zo het Amerikaanse filiaal te kunnen sluiten en te kunnen ontsnappen aan de wurggreep van de CIA.
Maar inmiddels, zo legt Spiegel-Online uit, zijn de Europese ministers van Binnenlandse Zaken gezwicht voor de druk van de Amerikanen en zal op 30 november een akkoord worden gesloten waardoor de CIA alsnog inzicht krijgt in de gegevens. Een uitgelezen kans voor de Europese gedeputeerden, die grotendeels tegen dit plan zijn. Zij kunnen, dankzij het verdrag van Lissabon, hun nieuw verkregen recht toepassen: het uitspreken van een veto.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.