Twee jaar nadat de economische recessie zijn tol begon te eisen, is er bijna niets meer over van de gouden jaren van Ierse groei. De Ieren hebben het gevoel dat het land terug bij af is: massale werkloosheid, massa-emigratie en boemeltreinen die nog steeds vier uur doen over 200 km rails van de ene naar de andere kust. Met dramatische bezuinigingen in de staatsuitgaven die op 9 december aangekondigd zullen worden en een krimpende economie (-7,5%) zijn de Ieren uiterst somber gestemd. The Irish Times doet op zijn voorpagina verslag van een demonstratie die op 11 november werd gehouden in Dublin, een van de vele protesten waarvan het hoogtepunt een nationale staking zal zijn bij alle overheidsdiensten op 24 november. Hoewel de Europese Commissie Ierland een jaar extra de tijd geeft om de overheidsfinanciën op orde te krijgen, blijft de Ierse premier Brian Cowen onbuigzaam. In uiterst wollig taalgebruik stelt hij dat deze “aanpassingen” – d.w.z. bezuinigingen – nu noodzakelijk zijn, anders zou later “een grotere aanpassing moeten worden overwogen”…
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.