De oud-president Jacques Chirac moet voor een correctionele rechtbank verschijnen, een historisch besluit voor de Franse justitie. In de Franse geschiedenis is het slechts twee keer voorgekomen dat een staatshoofd voor het gerecht moest verschijnen: maarschalk Pétain voor zijn collaboratie met nazi-Duitsland en Lodewijk XVI ten tijde van de Franse Revolutie. Chirac, die van 1995 tot 2007 president was, wordt verdacht van “misbruik van vertrouwen en verduistering van publieke middelen” wegens eenentwintig fictieve personen die op de loonlijst van het stadhuis van Parijs stonden toen hij daar burgemeester was tussen 1977 en 1995. In tegenstelling tot de mening van de aanklager, die in september ontslag van rechtsvervolging eiste, heeft de onderzoeksrechter besloten dat de bewijslast voldoende was om tot rechtsvervolging over te gaan. Na twaalf jaar presidentiële onschendbaarheid dient hij dus als elke andere burger berecht te worden. “Justitie zal in alle onpartijdigheid de rekeningen moeten vereffenen van de kleine en grote schikkingen van het ‘chiraquisme’ met de illegaliteit en zwart geld”, aldus de Franse krant Libération.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.