"Het Europa van 27 lidstaten bestaat niet meer", kopt Le Monde, na het akkoord dat in Brussel door de 17 landen van de eurozone en zes andere Europese landen is gesloten.
In reactie op de "blufpolitiek" van de Britse premier David Cameron, die zijn veto uitsprak over aanpassingen van het Europese Verdrag, hebben de zeventien landen van de eurozone, "moe van het oorlog voeren, besloten zonder hem de rijen te sluiten, in een poging de crisis die de monetaire unie aan het wankelen brengt een halt toe te roepen. Ze kwamen overeen om vóór maart 2012 een intergouvernementeel akkoord te sluiten, een optie die de voorkeur heeft van Nicolas Sarkozy, om de begrotingsdiscipline waaraan Angela Merkel groot belang hecht in keiharde bewoordingen vast te leggen", schrijft het Franse dagblad.
Le Monde beschouwt het principe-akkoord als:
(...) een zwaarwegende keus die de opkomst bevestigt van een Europa met twee snelheden, waarvan Groot-Brittannië meer en meer uitgesloten dreigt te raken, ten gunste van een harde kern: de eurozone die in voor- en tegenspoed wordt aangestuurd door Berlijn en Parijs, de twee grootste economieën van de monetaire unie.
De uitsluiting van Groot-Brittannië, hoe pijnlijk ook, is voor Le Monde een heilzame en in feite logische beslissing:
De Engelsen geloven niet in de Europese gedachte. Ze hebben niets met het plan, momenteel weliswaar even op de lange baan geschoven maar naar ons oordeel belangrijker dan ooit, om een unieke instantie in het leven te roepen die onafhankelijk van de andere machtscentra van de 21ste eeuw functioneert.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.