In Polen wordt het nieuws van een nieuwe Duitse regering met enthousiasme onthaald. Het Duitse coalitieakkoord voorziet namelijk in een “Pools-Duitse samenwerking die moet bijdragen tot een hernieuwd elan voor Europa. Zoals het Poolse dagblad Gazeta Wyborcza schrijft: “Nog nooit eerder hebben Duitse politici de verhoudingen met Polen genoemd in een document van zulk belang”. Volgens het coalitieakkoord zal het nieuwe kabinet van Bondskanselier Angela Merkel ernaar streven de Weimar-driehoek weer leven in te blazen, een platform van Pools-Duitse samenwerking. Voor een Poolse diplomaat die anoniem wenste te blijven is dit een “ongeëvenaard initiatief, waaruit blijkt dat Berlijn meer samenwerking wenst met Warschau”. Het dagblad onderstreept dat er nu vooruitgang geboekt kan worden: “Als de nieuwe Duitse regering eenmaal gevormd zal zijn, zullen Berlijn en Warschau hun historische onenigheden opzij moeten zetten en zich samen op Europa concentreren”. Hun uiteenlopende visies op de verhoudingen met Rusland of met de Verenigde Staten zouden hun samenwerking binnen de Europese Unie niet moeten beïnvloeden. “Aangezien Duitsland de grootste staat van het oude Europa is, en Polen de grootste staat van het nieuwe Europa”, zou de Pools-Duitse as een sleutelrol moeten spelen in de motivatie van de hele Europese gemeenschap, aldus de krant.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.