Op 21 oktober is de eerste Brits-Franse chartervlucht met uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoekers geland in Kaboel, na een tussenlanding in Parijs. In Groot-Brittannië, van waaruit in 2008 niet minder dan 3.835 Afghanen goedschiks of kwaadschiks zijn gerepatrieerd volgens The Times, heeft de vlucht weinig stof doen opwaaien. Maar in Frankrijk heeft de vlucht – de eerste naar Afghanistan sinds 2005 – tot hevige emoties geleid bij de oppositie, non-profitorganisaties, en een deel van de rechtse meerderheid: “Hoe kunnen we de gedwongen terugkeer van drie Afghanen naar een oorlogsgebied rechtvaardigen?” vraagt de Franse krant Libération zich af. Het dagblad is van mening dat de Franse minister voor Immigratiezaken Eric Besson en de president Nicolas Sarkozy “een duidelijk signaal afgeven: chartervluchten zijn weer een legitiem wapen om de toestroom migranten naar Europa in te dammen”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.