"Duitsland stelt zich te egocentrisch en te arrogant op" ten opzichte van Europa, kopt Die Zeit, want, zo stelt het Duitse weekblad, talloze mensen hebben hun twijfels over het Europese engagement van Berlijn. Te beginnen bij de columnist van de New York Times Roger Cohen, die vindt dat "Duitsland nationalistischer is geworden". Vroeger, merkt hij op, "bood de EU een oplossing voor het identiteitsprobleem van de Duitsers na de Tweede Wereldoorlog; tegenwoordig kijkt Berlijn naar Brussel met de kille blik van de boekhouder". Charles Grant, directeur van de denktank Centre for european reform (CER) in Londen, betreurt het op zijn beurt dat wanneer het de eigen belangen betreft "Duitsland zich steeds meer gaat gedragen als Frankrijk en Groot-Brittannië". Een analyse die door Die Zeit wordt gedeeld: "De integratie in Europa had geen prioriteit voor de vertrekkende coalitie van christendemocraten en sociaaldemocraten. Om de financiële crisis tegen te gaan koos Berlijn vooral voor nationale oplossingen en in Brussel waren de Duitse vertegenwoordigers absoluut geen toonbeeld van generositeit. De tijd dat de belangen van Europa de voorrang kregen boven die van Duitsland zelf is echt voorbij", stelt het tijdschrift vast.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.