Het leek er even op dat Italië een wet zou aannemen die homofobie strafbaar stelt, door een samenwerking tussen oppositiepartijen en een niet-katholieke fractie binnen de Partij Volk van de Vrijheid (PDL) van Silvio Berlusconi. Maar de katholieken hebben hier een stokje voor gestoken. De wet, waarmee geweld tegen homoseksuelen zouden worden opgenomen in bestaande wetten over racistisch geweld, is op 13 oktober verworpen. Volgens het Italiaanse dagblad La Repubblica wordt de tekst als ongrondwettelijk beschouwd omdat het positieve discriminatie in de hand zou werken. De Democratische Partij (oppositie) heeft gedreigd het katholieke kamerlid Paola Binetti uit de partij te zetten, die zich bij de meerderheid had gevoegd en tegen de wet had gestemd. In een interview met La Stampa verklaarde Binetti zich nader en vroeg zich af of zo’n tekst wel echt nodig was. Volgens La Repubblica is het antwoord op deze vraag “ja”: anti-homo geweld neemt toe in Italië: sinds januari 2009 zijn er al 54 gevallen bekend. De verwerping van de wet is daarom "goed nieuws voor allen die ’s nachts ronddolen als jachthonden op zoek naar een prooi om uit te schelden, te slaan en te vertrappen”, aldus een bekende publiciste, Miriam Mafai.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.