"Ongeveer 6.800 niertransplantaties -10% op het totaal- die door de hele wereld worden gedaan vinden plaats in het kader van ‘transplantatietoerisme’, met prijzen die meer dan 100.000 euro per operatie kunnen kosten”, onthult de Spaanse krant La Vanguardia vandaag. Het Catalaanse dagblad citeert een uniek onderzoek dat is uitgevoerd door de Raad van Europa en de Verenigde Naties en dat een eerste stap lijkt te zijn naar een internationale conventie om het verschijnsel tegen te gaan. Volgens het onderzoek zou een tekort aan donors ten grondslag liggen aan het fenomeen: alleen al in de Europese Unie sterven 4.000 patiënten elk jaar terwijl ze op de wachtlijst staan om voor een orgaantransplantatie. “Zij die het zich kunnen veroorloven zoeken andere wegen”, zoals in Pakistan, India, China, de Filippijnen, Egypte of Colombia, meldt het Mondiaal Observatorium voor Donatie en Transplantatie. Rafael Matesanz, hoofd van de Spaanse Organisatie voor Transplantaties en een van de auteurs van het rapport, stelt voor om de stilzwijgende toestemming voor donorschap wereldwijd in te voeren, dat reeds van kracht is in Spanje (het land dat de meeste orgaandonaties ter wereld heeft): “het zou mogelijk zijn om een miljoen orgaandonaties per jaar te doen, in tegenstelling tot de 100.000 die tegenwoordig gedaan worden”. Voor deze optie heeft het Europees Parlement al gepleit.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.