Twee weken nadat de Sociaal-Democratische Partij (de PSD) zich uit de regering heeft teruggetrokken, is de Roemeense regering officieel ten val gekomen. De partij had een motie van wantrouwen getekend met de liberalen (PNL) en de Partij voor de Hongaarse Minderheid (UDMR) genaamd “11 tegen Roemenië”. De motie had als doel de elf ministers van het kabinet-Emil Boc van de Liberaal-Democratische partij (PDL) te doen aftreden, meldt het Roemeense dagblad Cotidianul. Op 13 oktober werd er over de motie gestemd en de kans was groot dat deze wordt aangenomen aangezien de initiatiefnemende partijen samen over 274 zetels beschikken, en de PDL slechts over 173. Om deze “historische stemming” naar hun hand te zetten, zouden de liberaal-democraten getracht hebben hun tegenstanders “om te kopen” door hun per persoon 200.000 euro te bieden. De motie is met ruime meerderheid aangenomen met 258 stemmen.
Op 22 november 2009 zullen de presidentsverkiezingen plaatsvinden, en Brussel slaat de machtsspelletjes in Boekarest met argusogen gade, aldus Cotidianul. Op 12 oktober heeft de voorzitter van de Europese Commissie, José Manuel Barroso, het Roemenië openlijk kwalijk genomen “nog niet zijn kandidaat voor de functie van commissaris te hebben aangewezen". De volgende dag heeft “Boc in alle haast de landbouwkundige Dacian Ciolos aangewezen voor de functie van landbouwcommissaris”, schrijft het dagblad.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.