De Franse premier François Fillon heeft op 7 november, tweeëneenhalve maand na de eerste bezuinigingsronde van 12 miljard euro, wederom nieuwe maatregelen gepresenteerd die vanaf volgend jaar de schatkist 7 miljard euro moeten opleveren. De bezuinigingen worden versneld doorgevoerd om “de markten en de kredietbeoordelaars gerust te stellen over de bereidheid van de regering om de kosten van het Franse sociale model te drukken” waardoor Frankrijk de triple-A-status kan behouden, aldus Le Monde.
Om tussen nu en 2016 een bedrag van 65 miljard euro te kunnen besparen, heeft de regering besloten de vennootschapsbelasting voor zeer grote bedrijven en de btw voor bepaalde sectoren zoals de horeca te verhogen. Daarnaast wordt de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd naar 62 jaar al in 2017 ingevoerd (in plaats van in 2018 zoals gepland) en worden bepaalde uitgaven voor de sociale zekerheid zoals gezins- en huurtoeslagen gedeeltelijk bevroren.
Volgens Les Echos zullen de Fransen door deze maatregelen “aan den lijve ondervinden dat de schuldenstrijd niet pijnloos kan plaatsvinden. Maar van de 7 miljard die vanaf 2012 zal worden bespaard dankzij deze nieuwe serie besluiten die zonder meer moedig te noemen zijn, is iets minder dan 2 miljard daadwerkelijk te danken aan een verlaging van de uitgaven van de staat en de sociale zekerheid. Voor een land dat na Denemarken de hoogste overheidsuitgaven binnen de OESO heeft, is dit nog altijd bar weinig”, betreurt het financiëel-economische dagblad.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.