Tijdens de top van de eurozone die gisteren plaatsvond had de EU de keus tussen “een abrupte schok of chaos”, meent Libération. “Wat de nationale politici tot voor kort nog met kracht van de hand wezen, is er nu door de speculatiegekte toch gekomen. De Unie is nu feitelijk federaal en dit zal in de toekomst alleen maar meer worden,” beweert het Franse dagblad in zijn hoofdartikel. “De ‘Verenigde Staten van Europa’ nemen op dit moment weliswaar de vorm aan van een reeks monetaire en financiële fabrieken, een soort pleisters die zijn bedacht om de scheuren in de eurozone te dichten. Maar het belangrijkste is er nu: de Europese leiders, met Angela Merkel en Nicolas Sarkozy op kop, hebben ingezien dat ze de geschiedenisboeken beter in kunnen gaan als de heroprichters van Europa dan als de doodgravers ervan. Nu rest het ontginnen van dit politieke continent. De lidstaten zullen het o zo veilige intergouvernementele stadium achter zich moeten laten en uiteindelijk macht moeten overdragen aan het Europees Parlement”, concludeert de krant.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.