"De regering wil het statuut van La Poste [de Franse posterijen] veranderen om het bedrijf te nationaliseren, bent u het eens met dit plan?” Dit was de vraag waarop de meerderheid van twee miljoen Fransen “nee” hebben geantwoord tijdens een “burgerstemming” die het eerste week-end van oktober overal in Frankrijk werd gehouden. De stemming was georganiseerd door de linkse partijen en de vakbonden, die naar aanleiding van het succes van de stemming de regering hebben opgeroepen een officieel referendum over de kwestie te houden. Volgens de Franse krant Libération heeft "deze stemming de volksraadpleging weer op de politieke agenda gezet”. Sinds juli 2009 zou een grondwetswijziging het mogelijk moeten maken om referenda te organiseren op initiatief van de bevolking om haar veto uit te spreken over wetsontwerpen. Maar het parlement moet deze grondwetswijziging nog goedkeuren en tegen die tijd zal het statuut van La Poste al gewijzigd zijn. “Een referendum over La Poste zou […] de gelegenheid zijn geweest om korte metten te maken met de traditie die stamt uit de tijd van Napoleon en De Gaulle, volgens welke een volksraadpleging niet echt antwoord op de vraag geeft als zij geen goedkeuring verleent [aan het wetsontwerp]", aldus Libération. Ondanks haar beperkingen en onvolmaaktheden maakt het referendum op initiatief van de bevolking deel uit van het politieke systeem in Italië en Zwitserland, een “essentieel middel van de ‘participatieve democratie’ “, concludeert Libération.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.