"Merkel jaagt de beurzen angst aan", kopt Il Sole 24 Ore. Het Italiaanse dagblad verwijst naar de “de koude douche” van de woordvoerder van de Duitse bondskanselier voor “hen die hadden gehoopt dat de Europese Raad van 23 oktober een beslissende bijdrage zou kunnen leveren aan de oplossing van de crisis van de staatsschulden in de eurozone.” “De droom dat morgen alles zal zijn opgelost, zal niet uitkomen,” had hij er nog aan toegevoegd. De bewoordingen van de Duitse minister van Financiën, Wolfgang Schäuble, waren van hetzelfde laken een pak: “een definitieve oplossing bij de Europese top is onwaarschijnlijk”, zei hij. Deze twee uitspraken, die in schril contrast staan met het door Angela Merkel en Nicolas Sarkozy geventileerde optimisme na hun laatste ontmoeting, hebben geleid tot forse koersdalingen op de Europese beurzen en tot een groter renteverschil tussen de Franse en Duitse staatsobligaties. Volgens Il Sole hebben de markten “het door Duitsland afgegeven signaal begrepen: het land houdt de druk hoog opdat de andere landen hun inspanningen om hun staatsfinanciën op orde te krijgen niet zullen laten verslappen.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.