Nadat ArcelorMittal op 12 oktober aankondigde de twee hoogovens in Luik te sluiten, wordt de nummer een van de staalindustrie ter wereld "de lont in het kruitvat van de maatschappelijke onrust", kopt Le Soir. Met deze sluiting komen zo'n zeshonderd van de drieduizend werknemers van ArcelorMittal in Luik, een van de bakermatten van de Europese staalindustrie, op straat te staan. De Belgische vakbonden maken zich op om "de schurkenstreken" van de Indiase multinational, die dit jaar een winst verwacht van ruim 3 miljard euro, aan de kaak te stellen.
Na de problemen met de Belgische bank Dexia, betekent de sluiting van de fabrieken in Luik een nieuwe "harde terugkeer in de realiteit", schrijft Le Soir in een commentaar: "Dit van de wereld afgesneden België leefde alsof het geen andere problemen had dan de opsplitsing van een arrondissement [Brussel-Halle-Vilvoorde, red.] en de manier waarop de Vlamingen zich verzetten tegen samenleven met Franstaligen. (...) Met Dexia zijn we slachtoffer geworden van een ontspoord kapitalisme dat aan elkaar hing van zeepbellen, leugens en valse schijn en dat plotseling vaste grond begint te verliezen. Met Arcelor raken we betrokken bij de kentering die zich voordoet in de groeikernen in de wereld: een Indiase groep, waarvoor ons kapitalisme model heeft gestaan, besluit zijn vestigingen in ons land te schrappen. Een land dat ‘in verval’ is, wordt van de kaart geschoven door een land dat volop in ontwikkeling is."
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.