Na Rome is het nu Lissabon dat het koppel “Merkozy”, en diens neiging de EU te dirigeren, aan de kaak stelt. De Portugese president Aníbal “Cavaco Silva heeft zich heel fel tegen Angela Merkel en Nicolas Sarkozy verzet”, zo valt te lezen in het Portugese dagblad Público. De president heeft bij een bezoek aan Italië op 12 oktober blijk gegeven van zijn ongerustheid over de opkomst van dit “leidinggevend orgaan, dat noch erkend is, noch gemandateerd is, dat de communautaire instellingen aan zijn laars lapt en hun bewegingsvrijheid inperkt”. Cavaco Silva is van mening dat dit een “verkeerde” en “gevaarlijke” manier is om de Europese crisis het hoofd te bieden.
De oplossing op de crisis moet volgens hem gezocht worden in “een versteviging van het Europese economische beleid” door middel van een sterkere communautaire regelgeving en met de Europese Commissie die fungeert als “institutionele scharnier”. Volgens Público zijn de uitspraken van Cavaco “het betoog waar het tot nu toe ontbrak in Europa”. Cavaco weet dat “kwetsbaardere en perifere landen als Portugal veel te winnen hebben bij een versterking van de EU-instellingen, en veel te verliezen als deze juist buiten spel worden gezet. Vandaar waarschijnlijk zijn waarschuwing voor een machtsconcentratie bij twee lidstaten, met name twee van de machtigste lidstaten”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.