“Verkiezingen op 10 maart. Reddingsplan geaccepteerd”, zo vat het Slowaakse dagblad Pravda de politieke feuilleton samen die zich in Bratislava afspeelt. Op 10 oktober had het Slowaakse parlement aanvankelijk de uitbreiding van het Europees Financieel Stabiliteitsfonds (EFSF) verworpen en was de regering van premier Iveta Radičová ten val gekomen. De oppositieleider Robert Fico (SMER, populistische sociaal-democratische partij), die zich van stemming had onthouden, “heeft de coalitie tot vervroegde verkiezingen gedreven in ruil voor zijn steun aan het reddingsplan”, zo schrijft Pravda. Het blad constateert dat de leiders van de drie coalitiepartijen “ongelooflijk snel” overeenstemming hebben bereikt en “al meteen zijn begonnen campagne te voeren” in aanloop van de verkliezingen.
Slowakije was het enige land van de zeventien lidstaten dat nog geen goedkeuring had verleend aan de uitbreiding van het EFSF. Het parlement zal voor het eind van de week opnieuw stemmen. Met name de politieke leiders van de eurozone hopen op een snelle ratificering door Slowakije: zij willen bij de Europese Raad van 23 oktober een voorstel kunnen presenteren voor herkapitalisatie van de Europese banken, alsmede een financieel hulpplan voor risicolanden zoals Italië en Spanje.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.