“Dexia verdeelt België”, luidt de kop op de voorpagina van De Standaard. De Vlaamse krant doelt op de reddingspogingen van de noodlijdende Frans-Belgische bank Dexia. Volgens de krant zorgt Dexia “voor een splijtzwam in het Belgisch huishouden” aangezien de drie gewesten (Vlaanderen, Wallonië en Brussel-hoofdstad) tegenover de federale regering staan. De gewesten, onder aanvoering van de Vlaamse minister-president Kris Peeters, willen dat Dexia wordt opgesplitst in drie onderdelen (een Belgisch gedeelte, een Frans gedeelte en een ‘bad bank’ waarin de slechte activa worden ondergebracht) om de Belgische tak, specialist in het financieren van de lokale besturen, veilig te stellen. Het plan wordt gesteund door de aandeelhouders en de Fransen, maar niet door de federale regering die Dexia Bank België wenst te nationaliseren.
In De Morgen constateert Steven Samyn, chef politiek, dat er “bij ons naar aloude gewoonte in verspreide slagorde ten strijde getrokken" wordt, in tegenstelling tot de Fransen die “hun zaakjes doorgaans goed op orde hebben […] vandaag is dat opnieuw het geval […] Vanuit het Elysée kunnen ze glimlachend een blik werpen op de Belgo-Belgische discussies. Eendracht maakt macht, klinkt vandaag in Parijs waarschijnlijk eerder iets als L’union fait la farce”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.