In Franse huizen liggen de lades vol manuscripten, die wachten tot ze het licht zien en hun nederige auteur tot een Groot Schrijver maken. Volgens een peiling van Figaro Littéraire/Opinion Way heeft één op de drie Fransen (32%) al een boek geschreven, of denkt erover dat te doen. 3% (1,4 miljoen Fransen) hebben al meerdere pagina’s volgekrabbeld en vierhonderdduizend hebben de stap gezet om hun tekst naar een uitgever te sturen. En niemand blijft het virus bespaard, ”het fenomeen treft alle categorieën mensen, zonder uitzondering : het maakt niet uit wat hun geslacht, leeftijd, sociale klasse, beroep of woonplaats is”, schrijft de Figaro. Wat voor verhaal willen de Fransen vertellen : het hunne. Negen op de tien teksten zijn autobiografisch. Maar al zijn de Fransen dol op schrijven, hun leeshonger lijkt minder hevig. Volgens de peiling heeft bijna één op de vijf ondervraagde personen (19%) de afgelopen 12 maanden geen enkel boek gelezen.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.