"Dit is Hongaarse Solidariteit"! schrijft het Hongaarse dagblad Népszabadság. Het centrumlinkse blad doelt op de demonstratie die op 1 oktober heeft plaatsgevonden in Boedapest. 50.000 mensen liepen mee in de demonstratie, die "D-day" is gedoopt om symbolisch uiting te geven aan "het begin van het einde van het dictatoriale regime" van premier Viktor Orbán.
De demonstratie, die was georganiseerd door de vakbonden om te protesteren tegen de bezuinigen, de ingeperkte vakbondsrechten, het gebrek aan sociale dialoog en de nieuwe arbeidswet die negatief uitpakt voor werknemers, "is politiek beladen", constateert Népszabadság. "De vakbonden hebben de rol van de oppositie op zich genomen", aldus de politicoloog Gabor Török, "en het lijkt me duidelijk dat de vakbondsleiders geen genoegen zullen nemen met de rol van economische en maatschappelijke belangenbehartiger. Gezien de verdeeldheid, de machteloosheid en het gebrek aan populariteit van de oppositie, kunnen de vakbondsleiders in de toekomst vast en zeker een politieke rol vervullen. Misschien worden ze zelfs de meest geduchte tegenstanders van Orbán".
De krant meldt bovendien dat de leiders van verscheidene vakbonden besloten hebben een Hongaarse “Solidariteit” op te richten naar het voorbeeld van de Poolse vakbond Solidarność in de jaren 80.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.