”Afghanistan. Meer bloed nodig”, is de kop vandaag van de Gazeta Wyborcza, die schrijft over het recente rapport van Gen Stanley McChrystal, opperbevelhebber van de gealliëerde troepen in Afghanistan. McCrystal beweert dat 30 tot 45 duizend manschappen ”dringend nodig” zijn. ”De situatie verergerd en tenzij het Westen meer troepen stuurt, zullen we de oorlog tegen de Taliban verliezen”, waarschuwt hij.
Volgens de Wyborcza zal Washington nu de druk op zijn Europese bondgenoten opvoeren. ”De Amerikanen staan met de rug tegen de muur, nu de Canadezen, die al 131 soldaten hebben verloren, zich hebben voorgenomen hun 3000 manschappen terug te trekken uit de zuidelijke provincie Kandahar voor eind 2010”, schrijft het dagblad uit Warschau. En meer dan ooit denken de Europeanen erover om zich uit Afghanistan terug te trekken. De Nederlanders, die 21 doden te betreuren hebben en hun 1800 man voor 2011 naar huis willen laten terugkeren, doelden al op dit vooruitzicht, dat door de Italianen, geshockeerd door de dood van 6 soldaten vorige week bij een bermbom, openlijk wordt besproken. Bronnen in de Poolse regering zijn er ook voor meer troepen naar Afghanistan te sturen, tenminste voor nu. Het enige land dat tot nu toe hulp heeft beloofd is Spanje, dat verwacht binnenkort 200 manschappen extra te kunnen sturen.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.