”Volgende halte UK”, kopt de voorpagina van de Daily Mail boven het verslag over de sluiting van het vluchtelingenkamp dat bekend staat onder de naam “de jungle” in Calais, Frankrijk, waar asielzoekers vanuit de hele wereld naar toe komen om Groot-Brittannië te bereiken. De operatie ”werd geleid door de Franse oproerpolitie, die gewapend was met vlammenwerpers, stroomstootwapens en traangas”. Bulldozers kwamen ”de van plastic zeil gemaakte barakken en de armtierige hutjes” waar ”de stank van rottend eten en menselijke uitwerpselen hangt” insluiten, schrijft de Londense krant, die nooit te beroerd is om zijn conservatieve lezers op de hoogte te houden van de afstotelijke tafelmanieren van de horden die de groene en plezierige kusten van Engeland willen komen overspoelen. Tot nu toe zijn 238 immigranten, vooral uit het bezette gebied in West-Irak en Afghanistan, gearresteerd. Hiervan bestaat de helft uit kinderen. Volgens hulporganisaties zal het grootste deel teruggestuurd worden naar de landen waar ze Europa binnenkwamen; Griekenland is een van de belangrijkste aankomsthavens. De Franse minister van Binnenlandse Zaken, Eric Besson, gaf opdracht tot de ontruiming op humanitaire gronden: het kamp zou een basis zijn voor ”mensensmokkelaars”. Aan de andere kant van het Kanaal was zijn collega Alan Johnson ”opgetogen” over het nieuws. Ondertussen zijn de slachtoffers van de mensensmokkelaars een andere mening toegedaan. ”We zijn allemaal vastbesloten om een nieuw leven te beginnen in Engeland”, zei een 22-jarige uit Kabul.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.