Het is een verschijnsel dat in opkomst is in Oostenrijk en dat voor het weekblad Falter reden tot verontrusting is: duiveluitdrijving. "De exorcist aan het ziekbed", kopt het weekblad, dat meldt dat "de hoofdexorcist van het bisdom van Wenen in zijn eentje vijftig duiveluitdrijvingen per jaar voor zijn rekening neemt. Ook in het ziekenhuis?", vraagt Falter zich af. Het blad zet de feiten op een rijtje. Zo heeft er een studiebijeenkomst plaatsgevonden, georganiseerd door bovengenoemde exorcist en het hoofd van de neuropsychiatrische dienst van het op één na grootste ziekenhuis van Wenen, over de vraag of er sprake kan zijn van een “bezetenheid die verder gaat dan een pure psychose”. Het blad constateert verder dat er "in openbare ziekenhuizen katholieke fundamentalisten aan het ziekbed” staan en psychiaters "die hun patiënten behandelen in samenwerking met duiveluitdrijvers". Psychisch zieke mensen "waarvan gedacht wordt dat ze door de duivel zijn bezeten", worden dubbel gestigmatiseerd, merkt Falter op.
"Welkom bij het moderne katholicisme", schrijft het weekblad op ironische toon. "Door zich te onttrekken aan de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie, trekt de Oostenrijkse kerk met behulp van een mix van esoterie, mystiek en occultisme gelovigen aan. Het resultaat: de Oostenrijkse bisdommen kunnen nauwelijks voldoen aan de vraag naar duiveluitdrijvingen."
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.