Voetballers hebben imagoprobleem
De euforie van het WK 1998 is meer dan bekoeld. Vlak voor een belangrijke kwalificatiewedstrijd Frankrijk-Roemenië voor de Wereldkampioenschappen die volgend jaar in Zuid-Afrika zullen plaatsvinden, vraagt de Franse sportkrant L'Equipe zich af of de Franse spelers “onuitstaanbaar” zijn geworden. De verhoudingen tussen “les Bleus” en de publieke opinie nemen soms de vormen van een soap aan. Trainer Raymond Domenech is een omstreden persoonlijkheid, maar ook de spelers zijn “duidelijk verantwoordelijk”, meent L’Equipe. De krant haalt uit naar de spelers "die na een wedstrijd snel uit het stadion wegglippen verscholen achter een pet en zonnebril, zonder een woord of een gebaar voor de supporters”. De Franse voetbalfederatie “lanceert communicatiecampagnes, maar tot zover hebben die weinig succes gehad”. In de laatste ranglijst van favoriete bekendheden in Frankrijk “was de meest geliefde voetballer een gepensioneerde voetballer: Zinédine Zidane. Daaruit blijkt maar weer dat het Franse publiek boven alles houdt van winnaars”.
Door de crisis en de hoge werkloosheid zien jonge Litouwers zich genoodzaakt hetzelfde te doen als hun grootouders vroeger: ze emigreren. Met tienduizenden tegelijk verlaten ze hun land, op zoek naar een beter leven. Vooral de Britse eilanden en Scandinavië zijn in trek, schrijft weekblad Veidas. 
Het overleg van de eurogroep heeft er niet toe geleid Athene uit de gevarenzone van een eventueel faillissement te halen. Deels is Athene hier zelf verantwoordelijk voor, maar ook de EU heeft er aan bijgedragen dat het Griekse probleem is uitgemond in een explosieve chaos. 
Twee kampen, twee stellingen, twee visies: achttien jaar na de massamoord op achthonderdduizend Tutsi’s in Rwanda is de rol van Frankrijk nog steeds voer voor felle discussies die steeds opnieuw worden opgerakeld zodra nieuwe gerechtelijke onderzoeken worden gepubliceerd.