Ierland, een nieuwe socialistische staat?
Is de Ierse Republiek de facto een socialistische staat geworden? De Ieren zullen met stomheid geslagen zijn toen ze op 31 juli het nieuws vernamen dat de regering 90 miljard euro uittrekt voor een herstelplan om banken te redden en de economie een opkikker te geven. De Ierse economie heeft in Europa het meest te lijden gehad van de economische crisis. De Irish Independent schrijft dat “de Ierse staat een van de grootste eigenaren van de wereld zal worden” aangezien de regering vergaande bevoegdheden zal verlenen aan de National Asset Management Agency (NAMA) om land- en bouwprojecten over te nemen van projectontwikkelaars die hun schulden niet kunnen afbetalen.
De Europese Commissie wordt geacht in te stemmen met de hiermee gepaard gaande wetgeving, nadat deze begin september zal zijn aangenomen door de Dail (het Ierse Parlement). De Ierse minister van Financiën Brian Lenihan verwacht dat de meeste werkzaamheden van de NAMA over zeven tot tien jaar zullen plaatsvinden. Maar gezien de reikwijdte van de crisis in Ierland dat een uitzonderlijk grote bouwsector heeft, zal deze Ierse “slechte bank” (aangezien de NAMA een instelling is die non-performing activa beheert) waarschijnlijk wel tot 2039 bezig zijn om de brokstukken op te ruimen van slechte investeringen, aldus de Irish Independent.
Door de crisis en de hoge werkloosheid zien jonge Litouwers zich genoodzaakt hetzelfde te doen als hun grootouders vroeger: ze emigreren. Met tienduizenden tegelijk verlaten ze hun land, op zoek naar een beter leven. Vooral de Britse eilanden en Scandinavië zijn in trek, schrijft weekblad Veidas.
Het overleg van de eurogroep heeft er niet toe geleid Athene uit de gevarenzone van een eventueel faillissement te halen. Deels is Athene hier zelf verantwoordelijk voor, maar ook de EU heeft er aan bijgedragen dat het Griekse probleem is uitgemond in een explosieve chaos.
Twee kampen, twee stellingen, twee visies: achttien jaar na de massamoord op achthonderdduizend Tutsi’s in Rwanda is de rol van Frankrijk nog steeds voer voor felle discussies die steeds opnieuw worden opgerakeld zodra nieuwe gerechtelijke onderzoeken worden gepubliceerd.