New age goeroe Karadzic “zou geen vlieg kwaad doen”
Toen Joegoslavië uiteen viel in de jaren '90, riepen de Bosnische Serviërs onder leiding van Radovan Karadzic hun eigen republiek uit. Met steun van de regering van Slobodan Milosovic in Belgrado voerde hij een wrede oorlog tegen de Bosnische moslims. Dertien jaar na zijn aanklacht door het Internationaal Joegoslavië Tribunaal wegens genocide and misdaden tegen de menselijkheid, en een jaar na zijn arrestatie en overdracht aan Den Haag, is verslaggever Jack Hitt van de New York Times op zoek gegaan naar naar de man Radovan Karadzic. Terwijl hij voortvluchtig was, dook hij in 2005 op in Belgrado als new age healer onder de naam Dragan Dabic.
Onder een zware vermomming –hij zag er volgens een ooggetuige uit “als een monnik die iets verkeerds had gedaan met een non” – genoot Karadzic al snel aanzien in de vreemde wereld van de alternatieve geneeswijzen. Hij werkte samen met een sekstherapeut die zich verdiepte in de verjonging van spermatozoïden en met een fabrikant van vitaminesuplementen in Connecticut. Volgens de verslaggever Hitt hebben de Serviërs gemengde gevoelens ten aanzien van Karadzic. Sommigen zien hem als “de moedige verdediger van de Servische zuiverheid, anderen missen de “bescheiden spirituele man” die van elle vormen van leven hield en die “geen vlieg kwaad zou doen”…
Door de crisis en de hoge werkloosheid zien jonge Litouwers zich genoodzaakt hetzelfde te doen als hun grootouders vroeger: ze emigreren. Met tienduizenden tegelijk verlaten ze hun land, op zoek naar een beter leven. Vooral de Britse eilanden en Scandinavië zijn in trek, schrijft weekblad Veidas.
Het overleg van de eurogroep heeft er niet toe geleid Athene uit de gevarenzone van een eventueel faillissement te halen. Deels is Athene hier zelf verantwoordelijk voor, maar ook de EU heeft er aan bijgedragen dat het Griekse probleem is uitgemond in een explosieve chaos.
Twee kampen, twee stellingen, twee visies: achttien jaar na de massamoord op achthonderdduizend Tutsi’s in Rwanda is de rol van Frankrijk nog steeds voer voor felle discussies die steeds opnieuw worden opgerakeld zodra nieuwe gerechtelijke onderzoeken worden gepubliceerd.