EU stelt geduld van Balkan op de proef
Het Europees beleid ten aanzien van de Balkanlanden wordt door De Volkskrant bestempeld als "wortel en stok", van oudsher de manier om deze landen “tot hervormingen probeerde te bewegen” . Volgens Hido Biscevic, secretaris-generaal van de Regional Cooperation Council (een organisatie die de ontwikkeling en de toetreding van de regio tot de EU moet bevorderen), is deze houding funest voor het moreel op de Balkan. In een interview met deze krant zegt Biscevic (oud-hoofdredacteur van het dagblad Vjesnik, en voormalig staatssecretaris en ambassadeur) dat “de frustraties in de westelijke Balkan over de vertragingen in het EU-toetredingsproces aan het accumuleren” zijn. De spreekwoordelijke 'wortel' verliest daarmee zijn aantrekkingskracht. Biscevic noemt als voorbeeld Kroatië, dat door een grensconflict met Slovenië over zijn territoriale wateren zijn hoop op toetreding in rook zag opgaan: “Ik had gehoopt dat de Europese Commissie meer zou doen om Slovenië en Kroatië tot overeenstemming te brengen […] De EU staat toe dat een EU-land een bilaterale kwestie gebruikt om de uitbreiding tegen te houden. Daarmee toont de Unie een niet zeer respectabele kant van zichzelf”. Voor Biscevic is het zo klaar als een klontje: “als de EU-agenda alleen frustraties oplevert, zullen politici [van de Balkan] zich op andere agenda’s richten”.
Door de crisis en de hoge werkloosheid zien jonge Litouwers zich genoodzaakt hetzelfde te doen als hun grootouders vroeger: ze emigreren. Met tienduizenden tegelijk verlaten ze hun land, op zoek naar een beter leven. Vooral de Britse eilanden en Scandinavië zijn in trek, schrijft weekblad Veidas.
Het overleg van de eurogroep heeft er niet toe geleid Athene uit de gevarenzone van een eventueel faillissement te halen. Deels is Athene hier zelf verantwoordelijk voor, maar ook de EU heeft er aan bijgedragen dat het Griekse probleem is uitgemond in een explosieve chaos.
Twee kampen, twee stellingen, twee visies: achttien jaar na de massamoord op achthonderdduizend Tutsi’s in Rwanda is de rol van Frankrijk nog steeds voer voor felle discussies die steeds opnieuw worden opgerakeld zodra nieuwe gerechtelijke onderzoeken worden gepubliceerd.