Metershoog kruisbeeld zorgt voor ophef
In Warschau waren op 9 augustus voor het presidentspaleis slogans te horen als "Maak het paleis aan de grond gelijk, het verstoort het zicht op het kruisbeeld!" en "Zet het kruisbeeld in de kerk, in Polen zijn kerk en staat gescheiden!", zo valt te lezen op de voorpagina van de Poolse krant Gazeta Wyborcza. De ophef heeft te maken met een metershoog kruisbeeld dat voor de paleis staat. Het is er neergezet vlak na de vliegtuigcrash van 10 april bij Smoleńsk waarbij 96 Poolse overheidsfunctionarissen omkwamen waaronder de president Lech Kaczyński.
Op 3 augustus had een groep voorstanders van het kruisbeeld de overplaatsing van het beeld naar een nabijgelegen kerk geblokkeerd. Velen voelen zich door de heisa geïnspireerd om te reageren, zoals Dominik Taras, een kok bij de Academie voor Schone Kunsten van Warschau. Hij heeft op Facebook een protestactie op poten gezet waarmee hij een paar duizend mensen op de been heeft weten te brengen die op 9 augustus zijn komen demonstreren voor het weghalen van het kruis. "De staat gaat door de knieën voor de voorstanders van het kruisbeeld en geeft zijn goedkeuring aan de situatie. We drijven hier graag de spot mee", aldus Taras.
Het Verdrag van Maastricht, dat op 7 februari 1992 werd ondertekend, verleende de Europese Commissie en haar ambtenaren ongekende bevoegdheden. Twintig jaar later blijkt de economie zwaarder te wegen dan de politiek en is hun droom aan diggelen gevallen. Bovendien fungeren zij ook nog eens als zondebok voor de crisis. 
Sinds hun land onder strenge curatele van het trio IMF, EU en ECB staat, zetten de Portugezen noodgedwongen de tering naar de nering. Door de crisis moeten ze weliswaar elk dubbeltje omdraaien, maar ze worden ook gestimuleerd om op zoek te gaan naar creatieve oplossingen. 
“Hitler”, “bezettingsmacht”, het is iedere keer hetzelfde liedje: Berlijn probeert zijn standpunt in de eurocrisis erdoor te drukken en wordt prompt overstelpt met vergelijkingen met de nazitijd. Het Duitse weekblad Die Zeit vraagt zich af hoe de Duitsers daarmee moeten omgaan.