Middelvingers op een officieel monument
Aan veel Tsjechen die een kaarsje kwamen opsteken ter nagedachtenis van de val van het communisme, is het onopgemerkt voorbijgegaan, maar toch is de metalen plak ter ere van de Fluwelen Revolutie van 1989 een paar dagen geleden een metamorfose ondergaan. De handen die de overwinning in 1989 van het volk symboliseren, gaan ineens gepaard met twee andere soorten handen: handen die de Hitlergroet doen als symbool van november 1939, en handen die een middelvinger opsteken als symbool van 2009… De twee groepen ‘nieuwe’ handen vormen een kunstwerk dat zonder toestemming aan het officiële monument is bevestigd.
Op de website van het Tsjechische weekblad Týden legt Roman Týc, een lid van het kunstenaarscollectief Ztohoven, uit wat hen bewoog tot het maken van dit kunstwerk, genaamd “Er valt niets te vieren”: “Tijdens de Duitse bezetting maakten de Tsjechen de Hitlergroet, en dat doen ze trouwens nog steeds [verwijzing naar neo-nazisme]. Bovendien zijn de handen van de vrijheidsoverwinning van 1989 niet meer aan de orde, zelfs de ex-premier Mirek Topolánek [tijdens een parlementsvergadering] en Karel Gott [popzanger die nooit afstand heeft genomen van het communistische regime] steken in het openbaar hun middelvinger op".De autoriteiten hebben het kunstwerk provisorisch bedekt met twee keukenhanddoekjes...
Photo: Karel Šanda/Tyden.cz
Door de crisis en de hoge werkloosheid zien jonge Litouwers zich genoodzaakt hetzelfde te doen als hun grootouders vroeger: ze emigreren. Met tienduizenden tegelijk verlaten ze hun land, op zoek naar een beter leven. Vooral de Britse eilanden en Scandinavië zijn in trek, schrijft weekblad Veidas. 
Het overleg van de eurogroep heeft er niet toe geleid Athene uit de gevarenzone van een eventueel faillissement te halen. Deels is Athene hier zelf verantwoordelijk voor, maar ook de EU heeft er aan bijgedragen dat het Griekse probleem is uitgemond in een explosieve chaos. 
Twee kampen, twee stellingen, twee visies: achttien jaar na de massamoord op achthonderdduizend Tutsi’s in Rwanda is de rol van Frankrijk nog steeds voer voor felle discussies die steeds opnieuw worden opgerakeld zodra nieuwe gerechtelijke onderzoeken worden gepubliceerd.